เมื่อวาน เกิดเริ่องอีกแล้ว

แต่ฉัน เข้มแข็งเกินกว่าจะ ร้องไห้ และอ้อนวอนใคร

ดีจังเลย สนุกจังเลย กับเรื่องราวที่ผ่านมา...

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นนะ

จากเรื่องราวเกิด เดินมาถึงจุดนี้

ฉันถามใจตัวเองเสมอ ว่ารักเขาบ้างหรือไม่

คำตอบบางครั้งก็ใช่ บางครั้งก็ไม่ใช่ ไม่เข้าใจตัวเอง ฮาๆๆ

โลกเรามีมนุษย์หลายแบบ กับสิ่งมีชีวิตหลายแบบ

อยู่ที่ว่าจะปรับตัวอยู่อย่างไร เพื่อใคร แล้วอยู่ไป เพื่อค้นหาสิ่งใด

หากเจอคนที่ฉันรอคอยจริงๆ ฉันจะ กอดเขาไว้ให้นาน

นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะรักมากที่สุดเท่าที่จะรักได้

จะซื่อสัตย์มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

แต่ตอนนี้ ฉันต้องเดินไป ด้วยก้าวที่มั่นคงที่สุด ดีที่สุด และที่สำคัญ

ฉันต้องมีความสุขมากที่สุด

ระวังมากที่สุด และ...ต้องรักตัวฉันเองให้มากที่สุด

เพราะคุณสอนฉัน ต้องก้าวต่อไป ต้องได้ดี ต้องดีขึ้น

ถ้าถึงวันนั้น ฉันต่างหากที่จะ ชนะคุณ...

ทางแยก...

posted on 24 Sep 2009 22:17 by jingday

 

          คุณคะ     ฉันจะเดินต่อไปทางไหนดี...

เข้าใจ ฉันเข้าใจ...

posted on 22 Sep 2009 16:46 by jingday

ฉันมักจะ รู้จักกับความรัก ในวันที่มันสายไปเสมอค่ะ

    วันนี้ ทุกอย่าง ผ่านพ้นไปแล้ว...

 คุณคงไม่รู้หรอกว่า รักที่เพิ่งผ่านพ้นไปของคุณ...ทำให้รักของฉันผ่านพ้นไปด้วย

       ไม่เคยรู้สึกเสียใจเลยที่รู้จักคุณ อย่างน้อยฉันก็ได้เจอ คนที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันเคยพบในชีวิต

  คุณมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ และ คุณเป็นทุกอย่างของฉัน

              คุณยิ้ม...ฉันก็จะยิ้ม อย่าเสียใจไปเลยนะคะ

    อย่างน้อยคุณก็ได้พบเขาคนนั้น ได้รู้จักกับความรักและยังได้เอ่ยคำว่ารัก...

คุณโชคดีกว่าฉันมากมายนะคะ...เพราะฉันไม่มีโอกาสได้เอ่ยแม้แต่คำพูดใดที่ฝังอยุ่ในใจฉันเลย...

 

ปล. แปลกนะ อกหักทีไร ฝนตกทุกทีเลย เหอะๆ