เพื่อน...รัก

posted on 06 Jun 2009 17:55 by jingday

ในชีวิตของคุณ คุณมีเพื่อนที่เรียกว่า เพื่อนแท้ซักกี่คนคะ

ฉันมีเพียงแค่ 2 เท่านั้น เพราะอะไรน่ะหรือคะ

ก็เพื่อนที่เรียกว่าเพื่อน มันไม่ใช่แค่ว่า จะรักและผูกพันธ์

แต่เพื่อนเป็นทุกอย่างค่ะ ทั้งผลักดันและห่วงใยดูแลเราตลอด

แม้จะอยู่ห่างกัน แต่ฉันคิดถึงพวกเขาเสมอค่ะ

เรารู้จักกันมา 10 ปีแล้ว นิสัยคล้ายๆกัน ความคิดคล้ายๆกัน

แล้วก็มักจะพบเจอบางสิ่งที่คล้ายๆกันอยู่เสมอ

พวกเราถูกจับแยกให้เรียนคนละที่เลยค่ะ

ฉันอยู่นครปฐม ฝ้ายอยู่เพชรบุรี และนิอยู่เชียงใหม่

ทุกอย่างเป็นบททดสอบสำหรับพวกเราทั้งนั้น

ไปพบเพื่อนใหม่ ทั้งฉันและพวกเขาไม่สามารถ สนิทใจกับเพื่อนใหม่ได้เลยค่ะ

ทำให้ต้องโทรคุยกัน ปรับทุกข์ ยามที่เกิดเรื่องราวต่างๆที่กระทบกระเทือนจิตใจกันอยู่เสมอ

จนตอนนี้เรียนจบกันไปแล้ว ฉันยังหาเวลาไปเยี่ยมและพบเจอพวกเขาค่ะ

แต่ด้วย ภาระหน้าที่ๆ มีมากและต้องทำ จึงทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าที่ควร

ฉันไม่มีสิ่งใดที่จะให้พวกเขาหรอกค่ะ มีแต่มิตรภาพที่พวกเรามี ให้แก่กันไว้

อยู่กันไปจนแก่จนเฒ่านะเพื่อนรัก...

เพื่อนที่เรียกได้เต็มปากว่าเพื่อน แล้วเพื่อนที่คอยผลักดันให้เราเดินไปข้างหน้าเสมอ

เพื่อนที่คอยเหนี่ยวรั๊งยามที่ เราหกล้ม และท้อใจจนเกินกว่าจะลุกขึ้นไหว

รักพวกแกเสมอนะ นิกับฝ้าย

                                                                     เพราะฉันนั้นมีแต่เธอ...

วะฮ่าฮ่า

posted on 05 Jun 2009 11:17 by jingday

ดีใจค่ะ ได้งานแล้ว ตกงานมา 10 วัน ฮ่าๆๆๆ

กลุ้มใจแทบแย่ สุดท้ายก็โอเคแล้ว

ต่อไปสู้ๆๆ นี่แหล่ะคือชีวิตที่ต้องการค่ะ

I wanna be working woman!!!

ตกงานวันที่ 4 ค่ะ

posted on 29 May 2009 11:41 by jingday

อ๋า เมื่อวานมีบริษัทโทรมานัดสัมภาษณ์งานแต่ว่าๆไกลจังเลย

แต่จะไปค่ะ ลองดู แต่คิดแล้วค่ารถไม่คุ้มเท่าใหร่

เอาเถอะ อย่าเลือกงานเลย สู้ๆ

วันนี้ก้อมีบริษัทประกันโทรมา(อีกแล้ว) ฮ่าๆๆ

ส่วนตาโบ้ก็เงียบหายไป ไม่มาช่วยกันหางานเลย

อยากจะถามเหรอเกินว่า ที่เงียบๆไปนี่ เป็นอะไรมากมั๊ย นายน่ะ ห๊ะๆๆๆ